loading

کسب و کار پژوهشگران چگونه است؟

21:51 چهارشنبه 09 اسفند 96
کسب و کار پژوهشگران چگونه است؟

کسب و کار پژوهشگران چگونه است؟

کسب و کار پژوهشگران چگونه است؟

فروغ صراف زاده

مشاور روابط عمومی تجاری و برند

در امتداد مجموعه گفتگوهای اقثصاد ایده آل با نمایندگان مشاغل و واحد های صنفی؛این بار با پژوهشگران همصحبت شدیم و شرایط کاری این حرفه را از آنان جویا شدیم. سلمان فرج نیا دانشجوی دکتری موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی (موسسه نیاوران) در گفتگو با خبرنگار ما به جزئیاتی اشاره کردند که پیشتر کمتر در مورد آنها آگاهی داشتیم که ممکن دیدگاه افکار عمومی را در مورد این حرفه دستخوش تغییر و بهبود می نماید. آنچه در ادامه می خوانید گفتگوی خبرنگار ما با این پژوهشگر است.

به پژوهش می توان به عنوان شغل نگاه کرد؟

بله، بسیاری از افراد، به ویژه کسانی که توانایی پژوهش حرفه ای را در خود پرورش داده اند و معمولا تحصیلات تکمیلی نیز دارند ،می توانند به عنوان یک شغل که نیاز به تمرکز بالا و صرف وقت فراوان دارد نگاه کنند.

مراکزی هستند که فقط کار پژوهش انجام می دهند ؟دولتی هستند یا خصوصی؟یا زیر نظر ارگانها یا دانشگاهها؟

مراکز بسیاری وجود دارند که کار آنها فقط پژوهشی است. این هم در دنیا معمول هست و هم در ایران.

معمولا مراکز پژوهشی دولتی هستند. دلیل آن این است که پژوهش یک کار بلندمدت است و بازده آن در کوتاه مدت بسیار کم است و معمولا نتایج آن به صورت ملموس قابل فروش نیست. بنابراین باید دولت از درآمدهای عمومی برای آن هزینه کند.

البته پژوهش کده های خصوصی نیز وجود دارند که کارفرمای آنها می تواند دولت یا بنگاه های خصوصی باشد.

درآمد تقریبی کار تمام وقت پژوهش حدودا چقدر است؟

میانگین درآمد یک پژوهشگر در ایران بین ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تا ۵ میلیون تومان در ماه است.

چه افرادی برای کار پژوهش شایستگی دارند و انتخاب می شوند؟

برای پاسخ به این سوال، از مطلبی که دکتر حامد قدوسی در مورد پیشرفت در کار پژوهشی نوشته اند استفاده می کنم. عین مطلب ایشان را در زیر می آورم.

رفتار تکاورانه در محیط حرفه ای

ما در ایران شرکت های بزرگ مشاوره و پژوهش نداریم که روی تربیت نیروی انسانی سرمایه گذاری کنند. نیروی انسانی هم بین شرکت های مختلف و کارفرمایان متفاوت در حال جا به جایی است و لذا کسی انگیزه ندارد برای تربیت نیرویش انرژی چندانی صرف کند. لذا متاسفانه توسعه مهارت ها تا حد زیادی به عهده خودمان است. من ایده های خودم نسبت به مهارت ها و سبک زندگی یک نیروی تکاور (البته عمدتا در صنعت مشاوره) می نویسم. شما هم لطفا بنویسید که یاد بگیریم.

۱) به تولید خروجی در سر موقع و در چارچوب بودجه متعهد باشید. کار حرفه ای شوخی بردار نیست و هیچ کارفرمایی هم پول اضافه ندارد تا کنجکاوی شما را ارضاء کند. یک شرکت مشاوره خصوصی با یک مرکز تحقیقاتی دولتی متصل به پول نفت فرق دارد.

۲) سرنخ های اطلاعاتی درحوزه خودتان را بشناسید، نسبت به محیط حرفه ای هوشیار باشید و اتفاقات جدید را دنبال کنید. بخش مهمی از سرنخ ها از دانستن مشخصات افراد مطرح و کتاب ها و مجله ها و سایت ها و موسسات و همایش ها به دست می آید.

۳) فراموش نکنید که همیشه داشتن یک خروجی اولیه بسیار به تر از نداشتن خروجی و سر دواندن مدیر و کارفرما است. بخشی از مشکل معمولا از این ناشی می شود که حوصله ندارید یا نمی توانید خودتان را متعهد کنید که همین قدری که کار کرده اید را کنار هم بگذارید و روی کاغذ بیاورید.

۴) پس به نوشتن منظم عادت کنید. تا وقتی ننویسید موضوعات در ذهنتان روشن نمی شود. بنویسید و بعدا اصلاح کنید ولی با نوشتن راحت باشید. مخاطبان و کارفرمایان کسانی که می توانند به زبان مکتوب و روان صحبت کنند را خیلی دوست دارند.

۵) منظم و سوار بر موضوع باشید و اجازه ندهید ماده خام ها بر ذهن شما غلبه کند. اگر ده ها فایل تصادفی از اینترنت پیدا می کنید قطعا در دل آن ها گم خواهید شد.

۶) تکاورها کارشان را دوست دارند و آن را با شوق دنبال می کنند. اگر انگیزه نداشته باشید نمی توانید ۲۰ ساعت مداوم روی یک پروژه کار کنید و اگر نتوانید این کار را بکنید تکاور نمی شوید. زمانی که نسبت به موضوع کاران دغدغه دارید حتی موقع خواب بودن هم روی آن کار خواهید کرد!

۷) مهارت های ارائه موثر و دقیق و معطوف به نتیجه را یاد بگیرید. ممکن است ایده های خوبی داشته باشید ولی اگر نتوانید آن را روشن و منظم و هدف مند به بقیه منتقل کنید جدی گرفته نمی شوید.

۸) خودتان را به کار با اشکال و نمودارهای مفهومی عادت دهید. یکی از بزرگ ترین مهارت های تکاوران خلق مدل های مفهومی برای مساله ای است که روی آن کار می کنند. مدل مفهومی به شما اجازه می دهید تا نتایج را جمع بندی کنید و با بقیه گفت و گوی موثر برقرار کنید.

۹) “کتاب های” درسی دوره لیسانس و کتاب های آموزشی رشته مدیریت را خیلی جدی نگیرید. آن ها مقدمه قضیه هستند. مقاله بخوانید و مقاله بخوانید و مقاله بخوانید. مورد کاوی هم زیاد بخوانید. کتاب آدم را کلیشه ای و ملانقطی می کند و مقاله آدم را پخته و فرهیخته.

۱۰) برای خواندن گزارش های تولید شده توسط مشاوران و متخصصان برجسته حریص باشید. هر جا که دستتان رسید گزارش های خوب را بخوانید و الگوبرداری کنید و از روی کردشان بیاموزید.

۱۱) وقتی روی یک موضوع خاص جدید کار می کنید در عرض زمان کوتاهی دید جامعی از آن به دست آورید. این مهارت مهمی است که به کارفرما نشان دهید که نکته های کلیدی مساله آن ها را به درستی درک کرده است.

۱۲) چون چکش یک تئوری (مثلا سیستم دینامیک) را یاد گرفته اید همه دنیا را میخ نبینید. به تئوری ها و ابزارهای مدل سازی متعدد مسلط باشید تا سرجایش از ابزار مناسب استفاده کنید. سعی کنید فلسفه و فروض مدل ها را خوب بدانید.

خروجی این پژوهش ها چه استفاده هایی دارد و کجاها نشر می شود؟

با توجه به زمینه ی تحصیلی بنده که اقتصاد می باشد، در مورد پژوهش های اقتصادی توضیح می دهم.

معمولا پژوهش بدون زمینه قبلی و به اصطلاح در هوا تعریف نمی شود، بلکه باید یک سوال مهم یا یک مشکلی برای بنگاه یا سیاست گذار بوجود آید و سپس برای حل مشکل و پاسخ به سوال یک موضوع پژوهشی تعریف و معین گردد.

به همین دلیل اگر این پروسه درست انجام شده باشد، در نهایت نتیجه پژوهش، گره کار بنگاه یا سیاست گذار را باز خواهد کرد.

شرایط ایده آل برای پژوهشگران و کار پژوهش چگونه است و به نظر شما کشور ما تا آن شرایط چقدر فاصله دارد؟

یک پژوهشگر علاوه بر اینکه نیازمند این است که نیازهای مادی اش مانند هر کارمند، صنعت گر، معلم، مدیر و غیره تامین شود، به این نیاز دارد که در روند انجام کار خود و در محیط کاری احساس آزادی عمل بیشتری نسبت به سایر شغل ها داشته باشد. دلیل آن این است که برای به نتیجه رسیدن یک کار پژوهشی لازم است که راه های مختلف و به ظاهر نامربوط امتحان گردد و گزینه های مختلف بررسی گردد. کار پژوهش دارای یک مسیر کاملا روتین و از پیش تعیین شده نیست و اگر پژوهش گر آزادی عمل نداشته باشد، اولا انگیزه های کاری او کاهش می یابد، ثانیا احتمال به نتیجه رسیدن پژوهش به مقدار زیادی کاهش می یابد.

منتشر شده در نشریه سراسری اقتصاد ایده آل

برچسب ها:

0 پیام

نظر شما در مورد کسب و کار پژوهشگران چگونه است؟